Μαντζάνα Φωτεινή

Ψυχολόγος BSc, MSc,
Υπαρξιακής Συστημικής Προσέγγισης

Ὄχι ν' ἀρκεστεῖ στό «νῦν ἔχον» ἀλλά νά ἐπεκταθεῖ στό «δυνατόν γενέσθαι».
— Οδυσσέας Ελύτης

Στον χώρο Ψυχικής Υγείας Υψιπύλη δημιουργήσαμε υπηρεσίες ψυχολογικής και συμβουλευτικής υποστήριξης, με βασική αρχή τον σεβασμό προς τον άνθρωπο και τη διασφάλιση υψηλών επαγγελματικών και δεοντολογικών προτύπων. Μέσα από την περιήγησή σας στον διαδικτυακό μας τόπο, ευελπιστούμε να μεταδώσουμε τις αξίες, τη φιλοσοφία και την ποιότητα των υπηρεσιών μας — στοιχεία που διαμορφώθηκαν και ωρίμασαν μέσα από χρόνια επαγγελματικής εμπειρίας, αφοσίωσης και προσωπικής εξέλιξης.

Δημιουργός και Υπεύθυνη του χώρου είναι η Ψυχολόγος Μαντζάνα Φωτεινή αναλαμβάνοντας διαζώσης και διαδικτυακές συνεδρίες.

Εξωτερικοί συνεργάτες είναι η Ψυχολόγος Χαραλαμποπούλου Γεωργία, αναλαμβάνοντας δια ζώσης συνεδρίες στο Αγρίνιο και η Κοινωνική Λειτουργός- Ψυχοθεραπεύτρια Πασχαλίδη Μαρίνα, η οποία ζει και εργάζεται στο Ηράκλειο της Κρήτης αναλαμβάνοντας διαδικτυακές συνεδρίες/συνεργασίες για την Υψιπύλη.

Γιατί Υψιπύλη;

Επιλέξαμε αρχαίο όνομα για τον χώρο μας, καθώς τα αρχαία ονόματα έχουν βάθος, ζωντανεύουν τις ιστορίες και τις διαδρομές. Δημιουργούν μοναδικά νοήματα, εμπνέουν, φέρουν μέσα τους ζωή και ανθρώπινη διάσταση.

Ὑψί = ψηλά, ανώτερα
Πύλη = πέρασμα

Το κατώφλι, το πέρασμα, το να κοιτάζει ο άνθρωπος ανώτερα, αξιοποιώντας το θάρρος του αποχωρισμού από τις δοσμένες καταστάσεις και αναλαμβάνοντας την ευθύνη του γι’ αυτό.

Το όνομα παραπέμπει σε μια δυναμική κατάσταση, που ρέει και εξελίσσεται. Μια μετάβαση από μια κατάσταση σε μια άλλη. Μια διάβαση όπου το άτομο θα συναντήσει τις δικές του αξίες. Μια διαδικασία που δεν υπόσχεται εύκολες απαντήσεις, αλλά προσφέρει συνοδοιπορία και άνοιγμα σε νέες δυνατότητες ζωής.

Στον χώρο μας προσφέρουμε διαδικτυακές και δια ζώσης υπηρεσίες, όπως:

Ατομική ψυχοθεραπεία
Ομαδική ψυχοθεραπεία
Ανταποκρινόμαστε σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά, ζευγάρια και οικογένειες.
Προσφέρουμε προγράμματα ψυχοκοινωνικής και συναισθηματικής αγωγής.
Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα η πρόληψη της ψυχικής υγείας και κάθε δράση που της απευθύνεται.

Η Υψιπύλη έχει όραμα να υπάρχει πέρα από τα όρια ενός απλού ιδιωτικού έργου και χώρου. Η πολυεπίπεδη παρέμβαση, το κοινωνικό ενδιαφέρον, η πρόληψη σε επίπεδο συστήματος, και η κοινωνική δράση είναι στην ατζέντα μας.

Οι θεραπευτικές μας αξίες:

Η τήρηση του απορρήτου και η συμμόρφωση με τη δεοντολογία του επαγγέλματος του Ψυχολόγου και το νόμο περί προστασίας προσωπικών δεδομένων - GDPR.
Η αρθρογραφία μας σέβεται τα πνευματικά δικαιώματα.
Ο σεβασμός στον άνθρωπο και στην ιδιαιτερότητα των βιωμάτων και των επιλογών του.
Η ενσυναίσθηση.
Η συνεχόμενη κατάρτιση και εκπαίδευσή μας.
Η θεραπεία ξεκινάει όταν ξεκινά η δέσμευση σε αυτή.
“The way out is through” Robert Frost.

Η Υψιπύλη ενεργεί με βάση την Υπαρξιακή Συστημική θεώρηση και προσέγγιση. Αυτό σημαίνει πως πέρα από τις δυσκολίες, τις ατομικές, τις ομαδικές και τις οικογενειακές, την ενδιαφέρει ιδιαίτερα να σκιαγραφήσει και τις δυνατότητες των προσώπων, μέσα από το απαιτητικό πέρασμα των υπαρξιακών θεμάτων.

Συστημική και Υπαρξιακή προσέγγιση ψυχοθεραπείας

Σύμφωνα με τη συστημική άποψη, τα προβλήματα ξεπερνούν αυτό που πιστεύει το άτομο, είναι πολύπλοκα και συσχετιζόμενα. Το άτομο εκπλήσσεται καθώς αναγνωρίζει βιωματικά πως η ενδεχόμενη ψυχική του ακινητοποίηση, δεν έχει αφετηρία μόνο στον εσωτερικό του και βαθιά ενδότερο εαυτό. Ο εαυτός δεν είναι η απαρχή του προβλήματος, αλλά η δύναμη που θα αξιοποιηθεί στη θεραπεία για την υπέρβασή του «προβλήματος».

Με το συνδυασμό των δύο αυτών προσεγγίσεων, οι άνθρωποι δύνανται να αναγνωρίσουν αυτά για τα οποία δυσανασχετούν, έρχονται σε κατάσταση εσωτερικής σύγκρουσης και παρεμποδίζεται η πολύπλευρη ανάπτυξη τους. Ο άνθρωπος προωθείται να ανακαλύψει το δικό του νόημα για τη ζωή, ώστε να εδραιώσει τον εαυτό και τον κόσμο του. Οι συμπεριφορικές δυσλειτουργίες δεν αφορούν μόνο το άτομο αλλά και το περιβάλλον μέσα στο οποίο υπάρχουν.

Οι εμπειρίες του παρελθόντος παίζουν σημαντικό ρόλο, αλλά όχι καθοριστικό. Εργαζόμαστε με το παρελθόν στο “εδώ και τώρα”. Ο άνθρωπος καλείται να βιώσει επανορθωτικά τις απαιτητικές εμπειρίες της ζωής του. Έχοντας αναγνωρίσει κανείς τον εαυτό του ως μέρος διάφορων συστημάτων που τον πλαισιώνουν, ανακαλύπτει ότι παρελθοντικοί ρόλοι και εμπειρίες είναι αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης του με τους άλλους, με την οικογένεια, την κοινωνία και μια ολόκληρη εποχή.

Ειδικότερα, με τη Συστημική προσέγγιση, ο άνθρωπος τείνει να αναγνωρίζει την ψυχική του κληρονομιά και προέλευση, τους δυσλειτουργικούς ρόλους που είχε έως τώρα στη ζωή, να νοηματοδοτεί τις εμπειρίες του παρελθόντος, να καλλιεργεί και να υποστηρίζει την επιθυμία του να αναπτύσσεται, να εξελίσσεται και να αλλάζει καλωσορίζοντας την ικανότητά του να αναλαμβάνει την ευθύνη για τη ζωή του.

Η Συστημική συνομιλεί με το πριν και το τώρα, το συναρπαστικό της στοιχείο είναι πως τοποθετεί το άτομο σε ενεστώτα χρόνο, είναι περισσότερο ευέλικτη, παρά σταθερά ερμηνευτική. Ενισχύει τη διερεύνηση ευκαιριών επιλογής, την ενσωμάτωση νέας γνώσης και συναισθημάτων, συνδέει προσωπικές σκέψεις με τις πεποιθήσεις της οικογένειας, καθώς η τελευταία επηρεάζει τις διαδικασίες ρύθμισης της συμπεριφοράς μας (Tramonti & Fanali 2015).

Η Υπαρξιακή προσέγγιση προετοιμάζει το έδαφος για τη δόμηση του νοήματος στη ζωή και την ανάδειξη της «ψυχικής καθαρότητας». Δεν συμπαθεί προκατασκευασμένους ψυχολογικούς μηχανισμούς εξορίζοντας τον άνθρωπο, δεν ενοχοποιεί και δε θυματοποιεί το άτομο ως οντότητα ανεξάρτητη από το περιβάλλον του. Η θεραπευτική σχέση που διαμορφώνεται, δεν καθοδηγείται μονόπλευρα από την ψυχοπαθολογία, αλλά αναδεικνύει πολύπλευρα τη μοναδικότητα του κάθε ανθρώπου.

Η θεραπευτική σχέση μεταξύ θεραπευτή και θεραπευόμενου μπορεί να ενεργοποιήσει ουσιαστικές διαδικασίες μάθησης, όπου τα νέα ερεθίσματα και οι νέες εμπειρίες που προέρχονται από τη σχέση αυτή, μπορούν να ενισχύσουν μια νέα ισορροπία λειτουργιών της ανθρώπινης συμπεριφοράς (Tramonti & Fanali, 2015).

«Η τιμητική διάκριση και η κινδύνευση του ανθρώπου συνίσταται στο να είναι ποικιλοτρόπως ανοικτός στα όντα ως όντα» Heidegger 1964.

Ως θεραπευτές επιχειρούμε να ασπαστούμε τον τρόπο που αντιμετωπίζει ο θεραπευόμενος τον κόσμο τώρα, ενώ ταυτόχρονα τον υποστηρίζουμε να τον αντιμετωπίσει διαφορετικά (Wachtel, 1993).

Βιβλιογραφία

Tramonti, F. & Fanali, A. (2015). Toward an integrative model for systemic therapy with individuals. Journal of Family Psychotherapy, 26:3, 178-189. DOI: 10.1080/08975353.2015.1067531

Wachtel, P. (1993). Therapeutic communication. Knowing what to say when.

Προτεινόμενη βιβλιογραφία

Bowen, M. (1998). Τρίγωνα στην οικογένεια. Ανωνύμου, για τη διαφοροποίηση του εαυτού. Μτφ. Έ. Γκίκα, Μ. Λεβή. Επιμ. Κ. Χαραλαμπάκη, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Γεωργάς, Θ. (2019). Η σημασία των σεμιναρίων του Zollikon για την ψυχοθεραπεία. Epoche ψυχοθεραπεία φαινομενολογία ερμηνευτική (23-42). Εκδόσεις Ευρασία.

Γίγνεσθαι. Ελληνική εταιρεία Υπαρξιακής ψυχολογίας. (2019). Epoche ψυχοθεραπεία φαινομενολογία ερμηνευτική. Εκδόσεις Ευρασία.

Dallos, R. (1997.). Interacting stories: narratives, family beliefs and therapy. Karnac Books.

Νάπιερ, Α.,Υ. & Χουίτεκερ, Κ., Α. (1987). Οικογένεια μαζί όμως αλλιώτικα. Κέδρος.

Παπαδιώτη-Αθανασίου, Β. (2000). Η συστημική προσέγγιση στην ψυχοθεραπεία σήμερα. Μια εξελικτική πορεία. Τετράδια Ψυχιατρικής, 70:32-45.

Schlippe A. & Schweitzer J. (2008). Εγχειρίδιο της Συστημικής Θεραπείας και Συμβουλευτικής. Μετάφραση: Ευτυχία Μοτάκη. Θεσσαλονίκη: University Studio Press